Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!
facebook
^DO GÓRY^

  • 1 Witamy na stronie
    Zespołu Szkół Nr 1 w Ełku
  • 2 Szkoła dla Ciebie !
    Szkoła z przyszłością
  • 3 Szkoła dla Ciebie !
    To Szkoła dla Ciebie
  • 4 "Nowoczesna edukacja - kompetentny pracownik"
    Realizujemy projekt
  • 5 Kierunki kształcenia :
    Turystyka, Drogownictwo, Geodezja, Budownictwo Ochrona Środowiska, Technologia Żywności, Architektura Krajobrazu, Zasadnicza Szkoła Zawodowa, SZKOŁA DLA CIEBIE!

  
  
  

O PATRONIE

Życiorys Jędrzeja Śniadeckiego

Dzień 30 maja 1979 roku zaznaczył się w historii szkoły jako dzień szczególny - w tym dniu szkoła otrzymała imię Jędrzeja Śniadeckiego.

 Jędrzej Śniadecki to nieprzeciętna postać polskiego Oświecenia, wielki patriota i uczony, wniósł wielkie zasługi dla polskiej chemii i chemii w ogóle, zasłynął jako lekarz, biolog i publicysta.

Jędrzej Śniadecki urodził się 30 listopada 1768 roku w posiadłości ziemskiej położonej obok miasteczka Żnin w Wielkopolsce. Rodzice Jędrzeja - Jędrzej i Franciszka z Giszczyńskich, prowadzili tryb życia mieszczan - obywateli Żnina. Ojciec - absolwent słynnej szkoły Lubrańskiego w Poznaniu trudził się piwowarstwem. Zaliczał się on do znaczniejszych mieszczan żninskich pełniąc w miasteczku funkcje wójta, burmistrza i ławnika.

Spośród czworga dzieci, które narodziły się w tej rodzinie, dwóch braci - Jan i Jędrzej zasłynęli w nauce i kulturze polskiej: Jan jako matematyk i astronom, rektor Uniwersytetu Krakowskiego i Wileńskiego, Jędrzej zaś - jako chemik, biolog, publicysta i lekarz.

Młodszy z braci, Jędrzej naukę rozpoczął od szkoły klasztornej w Trzemesznie. Po przejściu pod opiekę brata Jana, który przebywał wówczas w Krakowie, został uczniem Szkół Nowodworskich (1781-1787). Ten okres nauki uwieńczony został wręczeniem Jędrzejowi Śniadeckiemu przez króla Stanisława Augusta medalu z napisem "Diligentiae" za wyróżnienie się zdolnościami i pracowitością.

W roku 1786/87, będąc jeszcze uczniem Szkół Nowodworskich, rozpoczyna studia w Szkole Głównej Koronnej (Akademia Krakowska). Wśród rozlicznych zajęć i zainteresowań w czasie pięcioletnich studiów najwięcej uwagi poświęca Śniadecki medycynie.

Za namową brata Jędrzej podejmuje w 1791 roku studia w północnowłoskim mieście Pawii. Tam po przedłożeniu dyplomu doktora filozofii Uniwersytetu Krakowskiego oraz złożeniu odpowiednich egzaminów, otrzymał dyplom doktora filozofii i medycyny tamtejszego Uniwersytetu.

W czasie podróży powrotnej z Włoch do Wielkiej Brytanii Jędrzej Śniadecki odwiedza szereg ośrodków europejskich: Genuę, Bazyleę, Frankfurt, Noguncję, Brukselę, Londyn. W tym okresie rodzi się nowe zainteresowanie uczonego - publicystyka.

Następny etapem zagranicznych podróży Jędrzeja Śniadeckiego był Edynburg, gdzie wysłuchał pełnego kursu nauk fizycznych i lekarskich.Stąd poprzez Holandię udał się do Wiednia - miasta, gdzie kształcił się na fakultecie medycznym. Był to ostatni etap jego zagranicznych podróży.

W lutym 1796 r. Jędrzej Śniadecki powrócił do kraju. Po krótkim pobycie w Krakowie, Żywcu i Lwowie udaje się na Wołyń i prawdopodobnie przyjmuje posadę lekarza domowego. Wkrótce potem żeni się z Konstancją Mikułowską.

Dzięki staraniom brata Jędrzej otrzymuje nominację na profesora chemii uczelni wileńskiej, zatwierdzoną osobiście przez cara Pawła. W związku z tym jesienią 1797 roku przenosi się z żoną do Wilna i rozpoczyna działalność pedagogiczną. Młody profesor obok chemii wykłada też okresowo farmację. Obok pracy pedagoga zajmuje się organizacją zakładów naukowych w ramach Uniwersytetu - pisze podręcznik, zakłada aptekę akademicką, wzbogaca księgozbiór biblioteki. Jako profesor Uniwersytetu zasłynął Śniadecki prowadzeniem wykładów w sposób przystępny, prosty - i co najważniejsze - w języku polskim, dzięki czemu jego wykłady cieszyły się niezmierną popularnością. Nie tylko studenci róznych wydziałów, ale profesorowie i lekarze, a nawet damy z "towarzystwa" bywały na jego wykładach. Wkrótce zasłynął również jako świetny lekarz. Rozległa praktyka lekarska i związane z tym dochody pozwoliły Jędrzejowi Śniadeckiemu na kupno wielu posiadłości ziemskich - Bołtup, Równopol, Wielobutów.

W 1806 roku zostaje wybrany prezesem Towarzystwa Naukowego Lekarskiego. Na stanowisko to wybierany był ośmiokrotnue, ostatni raz w 1836 roku.

Okres wojen napoleońskich znacznie uszczuplił majątek Jędrzeja Śniadeckiego z powodu przemarszu wojsk przez jego posiadłości, kontrybucję i szykany, będące odwetem władz rosyjskich na rzekome sprzyjanie Francuzom.

W 1817 roku zostaje aktywnym członkiem, a następnie przewodniczącym Towarzystwa Szubrawców, powołanego do poprawy obyczajów społeczeństwa. Działał tam pod pseudonimem "Sotwarosa" - litewskiego boga słońca.
Po uzyskaniu emerytury w 1822 roku, będąc w posiadaniu tytułu profesora, usunął się z pola działania do swej posiadłości miejskiej. Jednakże w lutym 1827 roku przyjmuje stanowisko profesora i kierownika kliniki medycznej Uniwersytetu Wileńskiego, które to stanowisko piastował przez 11 lat, aż do zgonu. Wykłady Śniadeckiego, profesora medycyny cieszyły się zasłużoną sławą. Wyrazem szacunku i przywiązania była serdeczna owacja studentów z wygłoszeniem wiersza specjalnie ułożonego na jego cześć oraz ofiarowanie popiersia Śniadeckiemu w dniu jego imienin, a także powołanie go w 1837 roku przez Akademię Medyko-Chirurgiczną w Petersburgu na członka honorowego.
Zmarł 11 maja 1838 roku. W pogrzebie wzięło udział ponad 20 tysięcy ludzi różnego stanu. Za miastem usypali studenci swemu mistrzowi kopiec z krzyżem, zwany Jędrzejówką. Pochowany został na cmentarzu we wsi Horodniki koło Bołtupia obok zmarłej osiem lat wcześniej żony.

Niektóre daty z życia Jędrzeja Śniadeckiego:

* 1768 - 30 listopada urodził się Jędrzej Śniadecki
* 1787 - ukończył gimnazjum Nowodworskie i wstąpił do Szkoły Głównej Koronnej
* 1791 - wyjechał na studia do Włoch
* 1793 - uzyskał w Pawii stopień doktora medycyny i filozofii, następnie wyjechał do Edynburga
* 1796 - powrócił do kraju
* 1797 - objął katedrę chemii w Akademii Wileńskiej
* 1799 - wygłosił na uroczystym otwarciu roku akademickiego 1799/1800 "Mowę o niepewności zdań i nauk na doświadczeniu fundowanych"
* 1800 - wydał "Początki chemii" (I wydanie)
* 1804 - wydał "Teoryję jestestw organicznych" (tom I)
* 1805 - wygłosił w Warszawskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk wykład: "Rzecz o rozpuszczaniu"
* 1805 - założył (wraz z prof. Groddeckim i ks. Jundziłłem) "Dziennik Wieleński"
* 1805 - ogłosił w Dzienniku Wileńskim: "Uwagi o fizycznym wychowaniu dzieci"
* 1806 - kupił posiadłość ziemską Bołtup
* 1807 - zaraził się tyfusem podczas doglądania rannych w szpitalu wojskowym
* 1807 - wydał "Początki chemii" (II wydanie)
* 1808 - wydał "Rosprawę o nowym metallu w surowey platynie odkrytym"
* 1811 - wydał "Teoryję jestestw organicznych" (tom II)
* 1815 - opracował "Objaśnienie niektórych punktów w nauce o ciepliku"
* 1815 - ogłosił w Dzienniku Wileńskim: "O pokarmach, napojach i sposobie życia w ogólności pod względem lekarskim"
* 1816 - 1817 - wydał "Początki chemii" (III wydanie)
* 1819 - Śniadecki - Sotwaros został obrany prezesem Towarzystwa Szubrawców
* 1822 - ogłosił w Dzienniku Wileńskim: "O żelazie meteorycznym rzeczyckim"
* 1822 - ustąpił z katedry chemii
* 1825 - objął prowadzenie kliniki
* 1830 - śmierć brata - Jana Śniadeckiego
* 1838 - 11 maja śmierć Jędrzeja Śniadeckiego

JĘDRZEJ ŚNIADECKI - PROFESOR CHEMII I CHEMIK

W 1797 roku Jędrzej Śniadecki obejmuje katedrę chemii w Akademii Wileńskiej. W okresie swej pracy pedagogicznej umiał sobie pozyskać serca słuchaczy, dbał o ich dobro, starał się ułatwić i uprzystępnić im naukę. Walczył o dogodny lokal na laboratorium, o jego wyposażenie. Jego pracownia chemiczna była zaopatrzona w nowoczesne jak na owe czasy przyrządy: wagi analityczne, piece, termometry, tygle i inne naczynia oraz w odczynniki chemiczne w liczbie około dwóch tysięcy, z których wiele sam spreparował. Sprowadzał z zagranicy książki i przyrządy chemiczne, przeznaczając na to nie tylko fundusze uniwersyteckie, ale często i swoje osobiste. Troszczył się o dostarczenie młodzież podręcznika, który byłby pomocą w nauce.

Pierwsze wydanie opracowanego przez niego podręcznika "Początki chemii" wyszło w 1800 roku. Pisząc to dzieło autor miał na celu dobro i wygodę uczniów, pragnął im ułatwić naukę i zachęcić do niej. Liczył się z tym, że wielu słuchaczy nie zna odpowiednio języków obcych oraz że nie może sobie pozwolić na sprowadzanie dzieł z zagranicy. Początki chemii są pracą zupełnie oryginalną. Oczywiście jak każdy podręcznik, jest to dzieło kompilacyjne, zbiorcze, lecz układ i treść są indywidualnie podane przez Śniadeckiego.

"Co się tyczy układu tego dzieła i porządku traktowanych materyj, nie zdało mi się żadnego z nowszych pisarzów ściśle się w tej mierze trzymać, których nawet zdania czestokroć własnym mniemaniem zastąpić za rzecz przyzwoitą osadziłem."

Książka ta oddaje doskonały obraz wiedzy chemicznej swego okresu. Cechą bardziej jeszcze podnoszącą zalety tego dzieła jest piękny język, jasność w precyzowaniu poglądów, systematyczność w wyłożeniu materiału. Każde następne wydanie "Początków chemii" w roku 1807 i 1816-1817 było uzupełniane i zawierało wiadomości o nowych zdobyczach chemii.

Bardzo ciekawą pracą Jędrzeja Śniadeckiego z dziedziny chemii była rozprawa ogłoszona w 1808 roku "O nowym metalu w surowej platynie odkrytym" będąca sprawozdaniem z badań uwieńczonych odkryciem nowego pierwiastka w rudzie platynowej - "westu". W latach 1815 - 1822 Jędrzej Śniadecki opublikował kolejną rozprawę z dziedziny chemii "O żelazie meteorycznym rzeczyckim". Była to praca naukowa o analizie chemicznej meteorytu, jaki spadł w 1810 roku w ówczesnym powiecie rzeczyckim.

Studenci darzyli swego profesora gorącą sympatia i szacunkiem o czym świadczą wspomnienia jego uczniów:

Z dziennika Teodora Krasińskiego - ucznia Jędrzeja Śniadeckiego - 1816 rok

"... Po skończonej lekcji fizyki poszliśmy wszyscy na chemię do oddzielnego opodal zabudowania, gdzie był profesorem, ów sławny tylu przedziwnymi pismami swymi, znakomity chemik Jędrzej Śniadecki. Miłą jest rzeczą czytać dzieło jego, cóż dopiero słyszeć go osobiście tłumaczącego się z cudowną płynnością i łatwością tak dalece, iż wdziękiem mowy swej zachwyca, iż tak powiem, słuchaczów przytomnych - widząc go robiącego z niepojętą zręcznością najtrudniejsze doświadczenia chemiczne?

o wykładzie Jędrzeja Śniadeckiego - jego uczeń Teodor Krasiński

Z pamiętników Ottona Śliźnia - ucznia Jędrzeja Śniadeckiego - 1821 rok:

"Lecz co to za miły był profesor nasz, znamienity Andrzej Śniadecki. Jak czarujący był wykład jego chemii, co za słodki sposób wysławiania się. Sala chemiczna była duża, okrągła, w krąg ławkami w amfiteatr ustawiona. Liczna publika od dołu coraz wyżej pod same ściany zapełniała salę. U dołu za długim stołem, zastawionym różnymi przyrządami chemicznymi, zasiadał przed książką i kajetem poważny białowłosy starzec, wykwintny czyścioch ze słodkim wyrazem twarzy, w uśmiechu i wzroku przebijała wesołość i odcień dowcipnej ironii. W ogólności, cała jego osobistość ze swoim nawet dużym, na bok skrzywionym nosem była wielce sympatyczna. W licznym tłumie słuchaczów nie słychać było najmniejszego szmeru. Wszystkich oczy i uszy z natężoną uwagą zwrócone były na siedzącą u dołu profesorską godność. Ten zdawał się półszeptem przemawiać, a każdy jego wyraz z miłym brzmieniem do najodleglejszego ucha wyraźnie wpadał. Głęboką znajomością i zamiłowaniem swego przedmiotu umiał pociągnąć uwagą i wzbudzić w słuchaczach upodobanie do wykładanej przez siebie nauki. Nieraz wychodziło się na lekcje z zimną obojętnością albo nawet niechęcią, a wnet za pojawieniem się Śniadeckiego, za pierwszym posłyszeniem jego przytłumionego głosu obojętność i niechęć znikały, przejmowało się coraz żywszym interesem, a po upływie godziny żal się uczuwał, ze się lekcja skończyła, tak by się chciało jeszcze dłużej cichy ten organ mowy uczonego starca słyszeć"

Ze wspomnień A. Andrzejewskiego

"...wyprosiłem sobie u p. Śniadeckiego pozwolenie bywania na jego prelekcjach chemii (...), a tak czternastoletni dziecina, prawie bez żadnych poprzednich przygotowań, z własnej chęci słuchałem ważnych przedmiotów i nie bez korzyści, bom je pojmował, bo łatwe, jasne i wymowne tłumaczenie się profesora Śniadeckiego każdemu kto chciał korzystać, ułatwiało naukę."

Dzieła Jędrzeja Śniadeckiego - chemia

Jędrzej Śniadecki stworzył swą pracą własną szkołę chemii, z której wyszło wielu późniejszych chemików, jak np. Ignacy Fonberg, Ignacy Domeyko, Jan i Michał Oczapowscy i wielu innych. Jego pracownia chemiczna była zaoptrzona w nowoczesne jak na ówczesne czasy przyrządy, jak: wagi analityczne, gazometry, pompy powietrzne, piece, dmuchawki, termometry, tygle i inne naczynia oraz w odczynniki chemiczne w liczbie około dwóch tysięcy, z których wiele sam spreparował. To on pierwszy wykładał chemię po polsku i to on stworzył polskie słownictwo chemiczne.

Bardzo poważną pozycję o znaczeniu międzynarodowym na przełomie XVIII i XIX wieku stanowiły dzieła Jędrzeja Śniadeckiego w zakresie chemii. Wydane przez niego w roku 1800 w trzech tomach "Początki chemii" stanowią bardzo ważne dzieło, w którym autor tak dalece spopularyzował chemię w Polsce, że można go uważać za ojca polskiego słownictwa chemicznego. W dziele tym uważał chemię za naukę o ogromnym znaczeniu praktycznym, główną rolę przypisywał eksperymentom ilustrującym dany temat. Opublikowanie tego dzieła miało ogromne znaczenie dla rozwoju chemii w Polsce. W literaturze polskiej nie było przedtem oryginalnej pracy z dziedziny chemii, i to na dodatek jeszcze w języku ojczystym. W latach 1805-1817 pracował Jędrzej Śniadecki nad poprawieniem i uzupełnieniem wydanego wcześniej podręcznika chemii "Początki chemii". W uzupełnieniu do tej pracy wiele uwagi i miejsca poświęcił istocie roztworów. Wynikiem tych prac była rozprawa "O rozpuszczaniu", stanowiąca jeden z rozdziałów wspomnianego już podręcznika.

Bardzo ciekawą pracą Jędrzeja Śniadeckiego z dziedziny chemii, ogłoszoną w 1808 roku była rozprawa "O nowym metalu w surowej platynie odkrytym". Chemicy pierwszej połowy XIX wieku przede wszystkim dążyli do poznania jakościowego składu substancji chemicznej, jak również do opracowania metod wyodrębniania elementów prostych (pierwiastków chemicznych) ze znanych już od dawna związków chemicznych. Zgodnie z tą tendencją Jędrzej Śniadecki również przeprowadzał badania, uwieńczone one zostały odkryciem nowego pierwiastka w rudzie platynowej. Ten nowy metal nazwał "west". Niestety nieprzychylna opinia, z jaką spotkało się to odkrycie ze strony chemików francuskich, mających za zadanie sprawdzenie eksperymentu, spowodowała, że szybko fakt ten poszedł w zapomnienie.

W latach 1815-1822 Jędrzej Śniadecki opublikował rozprawę z dziedziny chemii "O żelazie meteorycznym rzeczyckim", która była zarazem jego ostatnią pracą w zakresie nauk chemicznych. Była to praca naukowa o charakterze analitycznym, a zatem w dzisiejszym pojęciu z dziedziny chemii analitycznej. W pracy tej autor podał dokładną analizę chemiczną meteorytu, jaki spadł w 1810 roku w ówczesnym powiecie rzeczyckim. Pracę tą cechowała, jak na ówczesne czasy, niezwykła ścisłość pomiarów analitycznych i wniosków. Fakt ten dowodził, że autor, jak sam pisał, nie tylko uwzględniał doświadczenie, ale i rozsądne zeń wnioskowanie.

Najważniejszą pracą Jędrzeja Śniadeckiego jest dzieło "Teoria jestest w organicznych" wydane w latach 1809-1811. Opierając się na zdobyczach chemii, ustalił Śniadecki w tej pracy ogólne zasady przemiany materii jako procesów chemicznych w obrębie organizmów żywych. Autor uzasadniał, że kształt materii zależy od skupienia cząstek i powinowactwa chemicznego.

Jędrzej Śniadecki jako satyryk

Jędrzej Śniadecki znany jest jako jeden z prekursorów chemii w Polsce. Natomiast mniej znany jest jako publicysta o nieprzeciętnych zdolnościach pełnego temperamentu satyryka, myślącego przy tym samodzielnie.

W roku 1816 ukazało się nowe pismo satyryczne - "Wiadomości Brukowe". Pismo to stało się organem prasowym Towarzystwa Szubrawców - organizacji powstałej w lutym 1817 roku. Główny cel Towarzystwa to walka z wadami narodowymi. Chodziło miedzy innymi o pijaństwo, pieniactwo, tytułomanię, lekceważenie nauki. Członkowie Towarzystwa mieli przede wszystkim doskonalić się sami, następnie zaś wytykać wady społeczeństwu i walczyć o jego naprawę.

Śniadecki, noszący pseudonim "Sotwaros" jest jednym z najczynniejszych członków Towarzystwa Szubrawców. Dzierży ster Towarzystwa oraz energicznie zasila swym piórem Wiadomości Brukowe przemawiając do społeczeństwa, gromiąc i piętnując "przywary i nałogi za występki i wady nie poczytywane"

Artykuły Śniadeckiego umieszczane w Wiadomościach Brukowych stanowią większe cykle. W cyklu artykułów "Postrzeżenia włóczęgi Guliwera" Śniadecki daje charakterystykę społeczeństwa polskiego, atakuje niechęć do czytania oraz nadmierne posługiwanie się językiem francuskim, a także wyśmiewa tytułomanię. Odrębny cykl poświęcony jest pieniactwu. W "Wiadomościach Brukowych" przemawia Śniadecki również jako lekarz w cyklu artykułów "Juromania". Późniejszym zbiorem jest "Próżniacko - filozoficzna podróż po bruku" piętnująca wynoszenie się szlachty, złe i głupie wychowanie dzieci, nieposzanowanie dla nauki, chciwość w gromadzeniu majątku.

W swoich utworach satyrycznych porusza tak różnorodne zagadnienia, że ogarnia nas podziw nad wnikliwością i wszechstronnością jego zainteresowań. Bystre oko, wzmożone szkiełkiem wiedzy, pozwala mu dostrzec "świat w proszku". Widzi zdumiewająco wyraźnie zagadnienia naukowe, problemy społeczne i z całym zapałem zabiera głos we wszystkich sprawach życia i nauki, z jakimi się styka.

O Jędrzeju Sniadeckim jako felietoniście tak wypowiada się M. Baliński

"...wszystko co wyszło spod pióra Jędrzeja tak humorystycznym dowcipem było zaprawne, i tak dotkliwie trafiało do celu, iż powszechną prawie zwróciło nań uwagę; a między osobami, których to bliżej obchodziło, stało się przyczyną wielkiego ruchu. Rychły wyjazd Śniadeckiego do Edynburga przeciął ślad poszukiwania autora tak satyrycznych artykułów..."

M. Baliński o Jędrzeju Śniadeckim jako felietoniście

NASZ PATRON

Profesor chemii, autor polskiego słownictwa chemicznego, jeden z pierwszych wykładowców chemii w języku polskim, autor pierwszego polskiego podręcznika chemii pt.: "Początek chemii". Profesor medycyny, krzewiciel higieny, dietetyk. Słynny biolog, racjonalista wyprowadzający swoje poglądy z obserwacji świata żywego, a nie spekulatywnych dociekań. Filozof głoszący empiryzm i idee francuskiego materializmu. Wychowawca doceniający wychowanie zdrowotne i fizyczne, autor prac pedagogicznych. Przede wszystkim wielki patriota działający w trudnych warunkach Polski będącej pod zaborami. Wysoce patriotyczna i obywatelska postawa uczonego, jego osiągnięcia naukowe w dziedzinie chemii, medycyny, dietetyki, higieny, biologii i pedagogiki stawiają go w rzędzie najwybitniejszych Polaków. Racjonalizm myślenia, materialistyczne koncepcje świata, dociekliwość, zerwanie z uznawanymi w poprzednich epokach stereotypami myślowymi pozwalają określić Jędrzeja Śniadeckiego mianem człowieka nowoczesnego. Bogata osobowość uczonego była wzorem dla licznych Jego sławnych wychowanków, jest również obecnie przykładem da naśladowania. Wszechstronność zainteresowań i dziedzina Jego naukowych osiągnięć odpowiada profilowi kształcenia w naszym Zespole Szkół nr 1.

O SZTANDARZE SZKOŁY

Dnia 15.04.1976 roku na spotkaniu Dyrektorów zakładów opiekuńczych: Zakładów Mięsnych i Eksportowego Zakładu Przetwórstwa Owoców i Warzyw oraz Prezydium Komitetu Rodzicielskiego i Rady Kierowniczej naszej szkoły w uznaniu osiągnięć szkoły podjęto decyzję o ufundowaniu Sztandaru. Uroczystość wręczenia Sztandaru i nadania imienia poprzedziło wiele miesięcy pracy. Przed nadaniem imienia przybliżono uczniom postać Patrona, zorganizowano sesję popularnonaukową na temat: "Jędrzej Śniadecki - życie i dzieła", zaprojektowano i wykonano popiersie Patrona.

Uroczyste wręczenie Sztandaru i nadanie imienia Jędrzeja Śniadeckiego odbyło się 30.05.1979 r.

Sztandar zawiera symbole patriotyzmu, oświaty, nauki i techniki. Składa się on z płatu i drzewca. Płatem jest tkanina prostokątna obszyta złotą frędzlą. Prawa strona płatu jest biało - czerwona; umieszczone zostało na niej godło państwowe oraz nazwa szkoły. Lewa strona płatu jest biała; wyszyty jest na niej emblemat i napis:

"Ojczyzna - Nauka - Praca"

Sztandarem opiekuje się poczet sztandarowy, który składa się z najlepszych uczniów naszej szkoły. Sztandar jest eksponowany podczas ważnych uroczystości na terenie szkoły, miasta, województwa.

MENU GŁÓWNE

Mała Sala Gimnastyczna
Stadion z imieniem !
Widok Hol 1 piętro

 Zobacz Widok ulicy - Street View (kliknij)

 

Zespół Szkół Nr 1 im. Jędrzeja Śniadeckiego w Ełku | 2013